Drents Friese Woud, wandelen in het  wolvengebied.

Op 28 december 2024 ging ik mee met een wolvenexcursie, georganiseerd door de Werkgroep Wolf Nederland. Dat klinkt groots, maar het hield in dat we in het Drents Friese Woud een wandeling maakten in het gebied waar de wolvenroedel woont.

Deze roedel staat er om bekend dat ze zich heel goed verborgen kunnen houden. We hoopten wel sporen te kunnen vinden.

Intussen vertelde de gids over de leefwijze van de wolven en hoe andere dieren reageerden.

De spaanse koeien die in het gebied rondlopen, hebben goed in de gaten dat er wolven wonen. Vooral wanneer ze jonge kalfjes hebben zijn ze uiteraard extra waakzaam. Zo hebben ze zelf uitgevonden dat je in de buurt van een gebouw veiliger bent. Ze trekken daarom tegen de avond naar een boerderijschuur die aan het gebied grenst en overnachten daar in de luwte van de muur. Gedrag wat ze voor de komst van de wolf niet toonden. Ook de reeën zijn moeilijker te spotten, ze verbergen zich beter en blijven als groep meer bij elkaar. Immers, als groep ben je veiliger dan in je eentje.

Wolven markeren hun routes vaak met hun uitwerpselen. We zochten dan ook naarstig naar enkele drollen. Deze zijn vaak te vinden op een kruispunt van zandpaden. Mooi in het midden, zodat de wind de geur goed kan verspreiden. Op het fietspad was er eentje platgereden, maar later zagen we dan toch een gave drol. Te herkennen aan de haren en botresten. Toen ik enkele maanden later op de Dellebuursterheide liep, vond ik ook een wolvendrol. Midden op het zandpad en vol botresten en haren. Je gaat anders kijken na zo’n excursie.

Naast de wolvensporen was er genoeg te bewonderen in het woud. Het was een vrieskoude en mistige ochtend, die een heel eigen sfeer gaf. Zo vonden we meerdere plekken waar reeën slapen, te herkennen aan de geschraapte grond. We zagen aan de uitwerpselen van een vos dat die zich had volgevreten met bessen, we hoorden de raven roepen en er doemde in de mist een grote spaanse stier op. Kortom, er was genoeg te beleven en te ervaren. Een lange tocht van 12 kilometer die ons even wat dichter bij de wolven bracht.