Augustus 2025

Het geroffel van een specht is een gewoon geluid in de tuin. De spechten zijn hier dagelijks. Vaak man en vrouw en in de zomertijd met een jong (of twee) erbij. Ze snoepen van de pinda’s , zoeken met hun geroffel kleine beestjes in de bast van eiken, hazelaar, berk, en elzen. In de winter roffelt het mannetje luidt op liefst dode takken, want dat klinkt lekker ver. Een leeg nestkastje werkt trouwens ook goed. Hopelijk komt een vrouwtje op dat lawaai af, dat is de bedoeling.

Maar in de tuin is de sperwer ook een regelmatige gast. Het jonge spechtje had al geleerd zich zo plat mogelijk tegen de boomstam aan te drukken als de sperwer zou komen. Maar de slimme roofvogel had het door. Ze maakte het spechtje angstig en die liet los om vervolgens in de struiken onder de boom te belanden. Reddeloos verloren, de sperwer had het gezien en pakte de prooi. Ze vloog weg naar haar eigen nest, daar waar enkele jonge sperwers hongerig zaten te wachten op hun eten.  Voor ons bleef alleen een hoopje losse verloren veertjes van de specht over, een karig aandenken. Het spechtenpaar zorgt jaarlijks voor nieuwe aanwas, het leven gaat door.