Ommetjes
Een kort wandel-ommetje vanuit huis.
In het zuid oosten van Friesland, daar waar ik woon, is het landschap opgedeeld in stroken die gescheiden worden door wijken. Deze waterwegen zijn ooit uitgegraven ten behoeve van de vervening. Het hoogveen is volledig afgegraven en de turven moesten toch vervoerd worden. Via het water dus. Een verhaal van armoede en hard werken.
Wat rest van die tijd wordt nu gewaardeerd door bewoners en bezoekers. Langs de wijken, die allemaal 200 meter van elkaar verwijderd zijn, bevinden zich vele wandelpaden. Je kunt op die manier lange struintochten maken in dit afwisselende, kleinschalige landschap.
Mijn ommetje deze keer is ongeveer anderhalve kilometer. Vanuit huis is het een stukje langs de weg gelegen aan de Schoterlandse compagnonsvaart. Dit was een centrale vaart, vanuit Heerenveen uitgegraven en is nu een mooie, brede sloot. Helaas niet meer toegankelijk voor boten.
Gestart vanaf de zesde wijk, wandel ik naar de zevende wijk. Daartegenover, aan de noordkant, is een fietspad wat leidt naar Welgelegen. Een doodlopend weggetje met een bosje. Het eerste deel van de wandeling is in de gemeente Heerenveen. Op het fietspad loop ik in de gemeente Opsterland en ook de weg Welgelegen is Opsterlandse grond.
Hier en daar staan huizen en links is een stuk bos. Heel mooi om doorheen te lopen op de verschillende paden. Het is een vrij jong bos met veel onderbegroeiing, loofbomen en hulst. Langs de paden kun je dalkruid en salomonszegel vinden. En ook hier begint de japanseduizendknoop op te rukken. Hopelijk wordt hier wat aan gedaan, zodat niet alle beplanting wordt opgeslokt. Maar ach, misschien stimuleert het die planten wel om andere plekken te vinden.
Kom je het ene bosgebiedje uit, dan is het een stukje langs de weg voordat je het volgende bosje in kunt gaan. Hier is een doorlopend pad wat dan weer naar de andere weg leidt. Je komt uit tegenover de vierde wijk. De keuze is nu om of rechtdoor te gaan en de wandeling te verlengen of langs de weg richting huis. Ik koos deze keer voor het laatste. Immers, het zou even een klein ommetje worden.
Het lange wandel-ommetje
Het mooie van deze woonomgeving is dat je ommetjes, wandelend of fietsend, steeds opnieuw langer of korter kunt maken Onderweg besluit je welke route je neemt.
Deze keer had ik zin in een langere wandeling. Vanuit huis naar de vijfde wijk gelopen en het pad aldaar ingeslagen. Meteen stuit je op een doodlopende weg-bord. De vijfde wijk loopt echter voor wandelaars gewoon door. Te danken aan de bewoners halverwege, die toestaan dat het pad over hun erf loopt.
Onderweg kun je alweer kiezen: rechtsaf, richting Jubbega of later linksaf richting de 6e en 7e wijk. Maar nu ga ik rechtdoor. De wijk ligt er mooi bij, hier en daar wat eendenkroos, de welig groeiende japanse duizendknoop en een kamperfoelie die hoog een els inklimt. Ik kom op de weg Luxumburg uit. Hier stopt het gelukkig niet, de weg overstekend kom je op een pad, gevormd door een singel van bomen, wat de verbinding is met het bosgebied van het Tsjerkepaed. Een leuk paadje met verrassende doorkijkjes naar de weilanden. Een buizerd houdt me in het open deel van de route een tijdje gezelschap, al is zij meer bezig met het vinden van een prooi.
Inmiddels ben ik aangeland bij het Tsjerkepaed. Een zandpad, waar de bewoners lange tijd geleden hier en daar neerstreken. De eerste bewoners van Hoornsterzwaag woonden ooit langs de Tjonger. Door de eeuwen heen schoof men op wanneer de bodem niet langer geschikt was om te boeren. Een bewegend dorp!
Rondom het Tsjerkepaed is een bos ontstaan, ook weer tussen meerdere wijken. Diverse wandelpaden nodigen uit om nog verder te gaan, nog een lus eraan te breien. Je kunt hier in de omgeving uren wandelen. Mijn route gaat weer richting huis, ik ben nu ongeveer halverwege. Het eerste pad naar links is een prachtig laantje. Soms met een open plek, soms onder hoogspanningsmasten door (minder leuk), soms een zijsloot passerend, afwisseling genoeg. Wanneer ik bij de volgende weg kom, de Ds, te Cateweg (links zie ik Luxemburg, daar was ik eerder toch ook?) lonkt een singel aan de overkant om mijn weg te vervolgen. Een lief verbindingspaadje wat me brengt bij de Dekemawei aan de 7e wijk.
Een stukje langs de weg lopen is net zo plezierig. De weg heeft mooie bomen en een vriendelijk water erlangs. Maar linksaf kan ik weer richting 6e en 5e wijk lopen via een singel, dan is de cirkel rond.
Deze singel loopt omzoomd met bomen en struiken, langs weilanden. Onderweg zie ik een dassenburcht, langs het pad. Wonderlijk dat hier nog dassen zitten, hier lopen veel mensen langs, ook met honden. Het lijkt nu trouwens wel erg onbewoond en er zijn op deze plek geen wissels of andere sporen zichtbaar. Maar misschien zijn ze tijdelijk elders gaan wonen.
Dit mooie ommetje is bijna ten einde. Thuisgekomen bekijk ik de wandelscore: 5 kilometer. Dat mag met recht een langer ommetje heten!
