24 mei 2025

Al een tijdje geleden waren wij als werkgroep uitgenodigd door Hettie Sinnema van de wildopvang Fûgelhelling in Ureterp om deel te nemen aan de open dag op 24 mei 2025. Dat was toen nog ver weg. En ja, we hadden geen materiaal om te tonen, geen folder, geen kaartjes, wat moesten we daar? Maar Hettie had gelijk toen ze zei: je wilt je verhaal toch delen over de das? Dat klopte… Friso en Karin Derikx hadden ervaring, misschien wilden zij wel adviseren? Ik kreeg goeie tips en een flinke zet in de rug. En dus: “It sil heve!!” 

Harrie Bosma, werkgroeplid en deskundig op het gebied van marterachtigen (en meer) wilde zijn medewerking wel toezeggen. Samen sterk, dat moest lukken.
En het lukte wonderwel! Flyers gemaakt met informatie over het dassenleven en de werkgroep (klik dan op de volgende link om de flyer te downloaden), visitekaartjes gemaakt, prachtige foto’s van dassen verwerkt in een poster, een opgezette das van de Fûgelhelling en een bever en otter van hout (door Harrie gemaakt!) . Harrie had tevens veel dierenvelletjes , pootafdrukken van gips en schedels meegenomen. Elk een bos bloemen en grassen uit de tuin mee en voíla, de grote stand (4,5 meter breed…oef) werd nog gevuld ook!

Het belangrijkste was om mensen bewust te maken van onze medebewoners, de dassen. Inmiddels staat de teller van verkeersslachtoffers al op 63 in 2025, dat moet toch anders .. Veel mensen schrokken daarvan en bezwoeren zelf goed uit te kijken. Ook werd gevraagd of er iets aan gedaan kon worden. Faunatunnels, wildviaducten werden genoemd, maar ook snelheidsbeperkingen in natuurgebieden als optie.

Velen hadden nog nooit een das gezien maar wel een burcht. Men was nieuwsgierig naar dat gangenstelsel ondergronds en hoe de dassen leven.  Een veel gestelde vraag was hoeveel dassen er zijn in Friesland, per burcht en in Nederland. Degenen die wel eens een das in de tuin hadden vonden dat geen probleem. Dat valt allemaal wel wat mee, was de mening.

Er waren nogal wat gezinnen met jonge kinderen, die het vooral prachtig vonden de diverse vachten van de dieren te voelen. Welke het zachtst was, welke prikte, etc. Ook konden kinderen (en volwassenen deden fanatiek mee) raden van welk dier een vacht, een pootafdruk of een schedel afkomstig was.

Zoals gezegd: we konden ons verhaal kwijt, mensen bewust maken van deze dieren, die tevens een link vormden met de Fûgelhelling. Want toevallig werd diezelfde avond een jong, verzwakt dasje binnen gebracht in de opvang. Ook otters en bevers worden hier gebracht om te worden behandeld voor ziekte of verwonding en vervolgens weer uitgezet.

Kortom, het was een bijzonder prettige open dag die we als heel positief hebben ervaren. We zijn al weer uitgenodigd voor volgend jaar!