Waarom een werkgroep?

De das leeft al honderden jaren  in Friesland een verborgen leven in hun zelf gegraven burchten (ook wel bouwen genoemd)  Rond 1900 waren er zeker 12.000 dassen in ons land, dat was in de jaren 1960-1970 geslonken tot 1200. Een dramatische teruggang. Dassen werden afgeschoten om hun haren voor scheerkwasten te gebruiken, vergiftigd vanwege de schade die ze aanrichten. Dat de das een belangrijke functie in de natuur heeft, werd terzijde geschoven.

En verjaagd omdat de mens steeds meer ruimte in beslag nam. Gelukkig keerde het tij dankzij inzet van enkele enthousiaste natuurbeschermers en werd de das een beschermd dier vanaf 1980. Later werd ook de burcht beschermd, om vernietiging te voorkomen. Deze status is op dit moment nog steeds aanwezig. Het heeft er toe geleid dat er nu in Nederland ongeveer 7000 dassen zijn. Het gaat dus goed met deze zwart-witte vriend. Is er dan een werkgroep nodig?

Ja, dat blijft nodig. Want er loeren nog steeds gevaren. De expansiedrift van de mens, of het veranderende landschap met daardoor verlies van voedselgebieden. Die 7000 dassen kunnen er zo weer 1200 worden, daarom blijven we waakzaam. De meeste dassen sterven als verkeersslachtoffer. Wegen doorkruisen de eeuwenoude wissels op weg naar voedsel. Dat is één van de doelstellingen van de werkgroep: terugbrengen van het aantal verkeersslachtoffers.

Wat doen we nog meer?

We zijn het meldpunt voor verkeersslachtoffers in Friesland. Daarnaast willen we de bekendheid van de das vergroten en voorlichting geven over hun leefwijze en leefomgeving. Zodat we op een goede manier met de dassen in onze Provincie kunnen samenleven.